ขอบคุณ สำหรับความเห็นของคุณ peeya
นอกจาก การทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพ อย่างพอเพียง และเพียงพอ
ก็ไม่ได้ เที่ยวเตร่ สนุกสนาน หรือ ดูหนัง ดูทีวี เพราะมันเป็นที่มา
ของความวุ่นวาย และก็เกิดความอยากที่จะต้องดิ้นรน หาไอ้นั่น
หาไอ้นี่ มาสนองความต้องการอันไม่จบสิ้น
มีอยู่สิ่งนึงที่ผมสามารถสะสมจากโลกนี้ได้ คือ ความดี
การให้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด คือ ให้อย่างไม่มีเงื่อนไข และเป็นอิสระ
จากการให้นั้นๆ ไม่ต้องคาดหวัง เพราะขณะที่ให้ด้วยความ
รู้สึกเบิกบาน มันได้สร้างคุณภาพของจิตใจ ให้อ่อนนุ่ม สดใส
และมีสายใยแห่งความดี ห่อหุ้ม ทั้งกายและใจ ไปไหนมาไหนก็สบาย
